Το Zombie γεννήθηκε το 1934 στο «Don the Beachcomber» του Donn Beach (Ernest Raymond Beaumont‑Gantt) στο Χόλιγουντ. Ο Beach, πατέρας της tiki κουλτούρας, δημιούργησε ένα «θανατηφόρο» μείγμα τριών ρουμιών, χυμό λάιμ, falernum, Angostura, absinthe και grenadine για να «αναζωογονήσει» έναν κουρασμένο πελάτη πριν από επαγγελματικό ταξίδι. Ο πελάτης επέστρεψε λέγοντας πως ένιωσε «σαν ζόμπι» για τρεις μέρες· έτσι κόλλησε το όνομα. Ο Beach περιόριζε αυστηρά την κατανάλωση σε δύο Zombie ανά άτομο, ενώ κράτησε τη συνταγή μυστική, κωδικοποιημένη με… αινιγματικούς αριθμούς στα μπαρ του.

Η Margarita, το εμβληματικό μείγμα τεκίλα‑triple sec‑λάιμ με αλατισμένο χείλος, έχει αρκετούς μύθους προέλευσης:

Tijuana, 1938– O Carlos «Danny» Herrera λέγεται πως την έφτιαξε στο Rancho La Gloria για τη χορεύτρια Marjorie King, η οποία υποτίθεται πως ήταν αλλεργική σε όλα τα ποτά εκτός από τεκίλα αλλά δεν άντεχε να την πίνει σκέτη.

Acapulco, 1948– Η κοσμική Margarita Sames σέρβιρε το δικό της creation σε πάρτι με καλεσμένο τον Tommy Hilton· το κοκτέιλ μπήκε στα ξενοδοχεία Hilton και διαδόθηκε αστραπιαία.

Παρά τις διαφορετικές ιστορίες, όλες συγκλίνουν στη μεξικανική ρίζα και στην έκρηξη του interest στις ΗΠΑ μετά την άρση της ποτοαπαγόρευσης.

Η Paloma («περιστερά» στα ισπανικά) είναι σήμερα το πιο δημοφιλές ποτό με τεκίλα στο ίδιο το Μεξικό. Τα εύσημα αποδίδονται συνήθως στον Don Javier Delgado Corona,θρυλικό ιδιοκτήτη του μπαρ La Capilla στην πόλη Tequila, τη δεκαετία του ’50. Εκείνος ανακάτευε τεκίλα blanco με σόδα γκρέιπφρουτ (Jarritos – λανσαρίστηκε 1950), λίγο λάιμ και αλάτι. Άλλοι υποστηρίζουν ότι η Paloma προέκυψε απλώς ως «Mexican highball» όταν η γκρέιπφρουτ σόδα έγινε διαθέσιμη. Σε αντίθεση με τη Margarita, η Paloma κέρδισε πρώτα τις καρδιές των Μεξικανών και πολύ αργότερα έγινε hit παγκοσμίως.

Το κλασικό bitter‑μπερδεμένο Negroni γεννήθηκε το 1919 στη Φλωρεντία. Ο Κόμης Camillo Negroni, bon vivant που είχε γυρίσει από την Άγρια Δύση των ΗΠΑ, ζήτησε από τον μπάρμαν Fosco Scarselli στο Caffè Casoni να «δυναμώσει» το αγαπημένο του Americano (Campari‑vermouth rosso‑soda) αντικαθιστώντας τη σόδα με τζιν. Ο Scarselli πρόσθεσε μια φέτα πορτοκάλι αντί για λεμόνι για να ξεχωρίζει. Η οικογένεια Negroni εκμεταλλεύτηκε την επιτυχία δημιουργώντας την «Negroni Distillerie» και εμφιαλώνοντας το Antico Negroni ήδη από τη δεκαετία του ’30.

Ο όρος «spritz» εμφανίστηκε στις βορειοϊταλικές πόλεις του Βένετο στις αρχές του 19ου αιώνα, όταν Αυστριακοί στρατιώτες του Αυστρο‑Ουγγρικού στρατού βρήκαν τα τοπικά κρασιά πολύ δυνατά και τα spritzen – έριχναν δηλαδή μια «ψεκασιά» (Spritz) σόδας.